หย่านมแม่อย่างไรดี

ที่คุณแม่คิดว่าอยากให้ลูกได้รับความทรงจำที่ดีในการเลิกนมแม่นี่นับว่าเป็นความคิดที่น่ารักมากๆ ค่ะ

แต่จะทำยังไงนี่ คงจะแนะนำลำบาก เพราะแต่ละคนก็ต่างความคิด บางคนก็ให้หักดิบ บางคนก็ไม่อยาก

หักหาญน้ำใจลูก โดยส่วนตัวแล้ว คิดว่าแม่ลูกน่าจะตัดสินใจร่วมกันค่ะ

จะเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟังดีกว่านะคะ  ตอนที่ตั้งใจจะหย่านมลูกคนโตตอน 1 ขวบ 7 เดือนนั้น

เวลานั้นไม่ได้มีข้อมูลมากมายเหมือนเวลานี้ พอมีคนทักว่าลูกโตแล้ว น่าจะเลิกนมแม่ได้แล้ว

ก็คล้อยตามได้ไม่ยาก เพราะตอนนั้นก็รู้สึกแทบจะทนไม่ไหวแล้วที่ต้องตื่นทั้งคืนให้ลูกดูดนม

แม่อยากจะนอนยาวๆ ทั้งคืนแล้วล่ะลูก  พอตกลงว่าจะเลิกแล้ว  ก็บอกลูกว่า "ไอโกะ...หม่าม้าเจ็บมากเลยนะ

 เวลาที่ไอโกะดูดนมหม่าม้าแบบนี้  ไอโกะโตแล้ว พอแล้วนะ คนที่โตๆ แล้ว ไม่มีใครเขาดูดนมแม่แล้วนะ"

 แล้วก็ยกตัวอย่างเด็กคนอื่นๆ ที่ลูกรู้จักว่าเค้าก็ไม่ดูดนมแม่แล้วเหมือนกัน

ใช้เวลาประมาณ 3 คืน ที่อุ้มลูกเพื่อกล่อมนอน  จากที่เคยดูดนมแม่หลับ  ก็เปลี่ยนเป็นอุ้มแทน ระหว่างที่อุ้ม

 ลูกก็จะบอกว่า "ไอโอะไม่ดูด หม่าม้าเจ็บ ไอโอะไม่ดูด หม่าม้าเจ็บ" น่าสงสารมาก

เมื่อลองย้อนคิดถึงเวลานั้นแล้ว ก็เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเลยว่า ลูกอายุแค่นั้น

เริ่มเรียนรู้ที่จะอดทนต่อความต้องการของตัวเอง เพราะรู้ว่าแม่เจ็บ  สรุปว่าก็เลิกได้โดยที่ไม่รู้สึกว่า

เป็นเรื่องยากเย็นเหมือนที่ใครๆ คอยเตือนตั้งแต่แรกที่รู้ว่าเราตั้งใจจะเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ไปนานๆ

แล้วรู้ไหมคะว่า จริงๆ แล้ว พอลูกหย่านมแม่แล้วนั้น  คนที่ทำใจลำบากกลับเป็นแม่เสียเองค่ะ

  เพราะแต่เดิมที่เคยคิดว่าเป็นภาระ ทำให้เราไม่ได้หลับไม่ได้นอนนั้นเป็นความรู้สึกเพียงด้านเดียว 

อีกด้านหนึ่งที่เราไม่ได้นึกถึง จนกระทั่งมันหายไปแล้วเราถึงจะรู้สึกโหยหา ก็คือ ความรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ

 ความรู้สึกผูกพัน ในขณะที่เห็นลูกนอนอยู่ในอ้อมอกของเราแล้วก็ดูดนมแม่อย่างมีความสุข ทั้งสายตา

ทั้งรอยยิ้มที่ลูกมีให้ มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย  จนเผลอบ่นกับพ่อของลูกอีกเป็นเดือนว่า

อยากให้ลูกกลับมาดูดนมใหม่จังเลย ไม่น่ารีบหย่านมเลย

ลูกวัยสองขวบกว่าแล้ว น่าจะพอมีความเข้าใจเรื่องต่างๆ พอสมควรแล้ว ลองอธิบายด้วยเหตุผล 

 ลูกน่าจะยอมรับฟังได้ไม่ยาก  เว้นเสียแต่ว่าลูกถูกเลี้ยงมาด ้วยการตามใจในทุกๆ เรื่อง  แบบนั้น  อาจจะลำบากหน่อยค่ะ

การหย่านมแม่ก็เป็นขั้นตอนหนึ่งในชีวิต  ที่เด็กแต่ละคนจะต้องเรียนรู้  ในฐานะแม่ เราก็คงต้อง

พยายามให้ลูกผ่านจังหวะชีวิตช่วงนี้ไปให้ได้ในที่สุด  เพราะลูกก็ต้องเติบโตไปสู่ความเป็นอิสระจากเรา

และเป็นตัวของตัวเองในที่สุด

 

 

Comment

Comment:

Tweet